het dieet

ik zat in groep 6 toen mijn zus samen met mij wilde afvallen, we hebben de hele zomervakantie gesport en zijn ook best veel afgevallen. ik weet niet of mijn problemen met eten daar begonnen, maar ik weet wel dat ik toen ik klein was a erg bezig was met gewicht en uiterlijk. altijd als ik met mijn moeder ging shoppen ging ik twijfelen: zouden de kinderen op school het wel mooi, lijk ik er niet dik in. vooral t-shirts waren een ramp. ik vroeg altijd aan mijn moeder: lijk ik hier niet dik in?  ik ben onzeker. op de bassischool zat ik op een kinderopvang na schooltijd. je kreeg altijd een broodje of crackertje met beleg, je mocht zoveel pakken als je wilde. ik herinner me nog dat een oppas vroeg of ik op dieet was. ik zei altijd nee. ik ging meestal met mijn moeder en zus op dieet,als ik dan thuis kwam van de na-shoolse opvang was ik trots omdat ik daar weinign crackertjes had gegeten. me moeder, zus en ik liepen een keer naar huis van een wandeling en ze vertelden dat ze niks waren afgevallen, ik zei toen trots dat ik al een halve kilo was afgevallen. eigenlijk besef ik steeds meer dat mijn hele leven om eten en afvallen heeft gedraait vanaf groep 6. in groep 7 en acht ging het al bter maar ik ging vaak op dieet dan verlorr ik 1 of 2 kilo en dan had ik geen zin meer. het kwam er ook weer snel bij.als me zus wist dat ik op dieet was dan wilde ze me helpen. ik had na het avondeten zin in een toetje dus wilde ik een ijsje, me zus zei dan altijd dat ik moest volhouden. soms gaf mij dat het gevoel dat ik dik was. ik herinner me een keertje dat ik in de auto naast me moeder zat en dat ze zei: je moet weer wat op je buik letten. ik voelde me toen erg dik en kon wel huilen. maar dat deed ik niet want ik wilde niet dat ze wisten hoe ik me voelde. we waren aan het omkleden na gym en een paar meisjes(inclusief ik) keken in de spiegel en zeiden waar we dik waren, opeens kwam de juf binnen en zei dat we met dat soort dingen niet bezig moesten zijn op onze leeftijd, ik zag dat ze heel erg boos was. ook was er een meisje in groep 6 dat niks met me eetstoornis te maken had maar ze liet me wel onzeker voelen. als ik ruzie met haar had moest ik altijd huilen gelukkig ging ze na dat jaar van school af maar ze ging naar de zelfde middelbare school en we kwamen helaas in dezelfde klas. ze was me vriendin maar ze maar ze kon zo gemeen doen en iedereen tegen je opsteken. ze had aan de hele klas verteld dat ik verliefd was op een jongen, terwijl dat helemaal niet waar was. in groep 7 en acht vond ik het nog steeds moeilijk om t-shirts te kopen en soms was ik nog op dieet. ik ging vaak naar een vriendinnetje en daar aten we altijd brood als we uit school kwamen. ik had gezegd dat ik op dieet was en zei ze toen dat we die dag geen brood zouden eten. op zulke momenten volede ik me dik, als ik dun was dan zouden ze toch zeggen dat ik niet op dieet hoefde. ik vertelde wat ik at als ik op dieet was, ik sloeg dan maaltijden over. ze schrok en zei dat dit niet gezond was. op de middelbare school werd het nog erger en begon ik echt een eet-stoornis te krijgen.......

het begin

lieve lezers,

 dit is mijn eerste blog. mijn blog gaat over mijn anorexia. het word niet zo standaard anorexia blog,ik hoop dat jullie het interessant vinden om te lezen. ik ga niet zeggen dat ik andere mensen met hun anorexia problemen wil helpen, want ik wil zelf ook geen hulp. maar ik wens niemand dit toe.